Stoppen met roken lukt je niet omdat je te weinig wilskracht hebt. De reden is waarschijnlijk een hele andere.

Als hypnose- en stopcoach werk ik met mensen die al van alles hebben geprobeerd om te stoppen met roken. Wat ik zie is altijd hetzelfde. De meeste mensen die bij mij komen hebben al van alles geprobeerd. Pleisters, apps, nicotine, of gewoon cold turkey. Ze hebben vaak al talloze stoppogingen achter de rug. En elke keer lukte het even, of helemaal niet, en bleef er één gedachte hangen: ik heb gewoon niet genoeg wilskracht om dit te doen.

Maar dat is niet wat er aan de hand is.

Stoppen met roken is geen wilskrachtprobleem. Het is een zenuwstelselprobleem.

Want de mensen die bij mij komen zijn niet zwak, integendeel. Ze zijn juist degenen die veel voor elkaar krijgen. Op hun werk presteren ze, thuis houden ze de boel draaiende, sociaal zijn ze er voor iedereen, en ergens tussendoor proberen ze ook nog voor zichzelf te zorgen. Ze zijn gewend om dingen te regelen, door te zetten en te leveren. Behalve op dit ene punt.

En dat is precies de aanwijzing. Want op al die andere gebieden heb je meer dan genoeg wilskracht.

Hoogfunctionerende mensen stoppen het moeilijkst met roken, niet omdat ze zwakker zijn dan anderen, maar omdat zij de sigaret het hardst nodig hebben. Niet om de nicotine, maar om de pauze die erbij hoort. De sigaret is hun niet-storen-bordje geworden. Het enige moment op de dag waarop er een legitiem excuus is om even niets te hoeven, even niet bereikbaar te zijn, even alleen maar te ademen. Om even die zelfopgelegde hoge lat niet te voelen.

Want zomaar rust nemen, dat doen ze niet. Rust voelt als iets wat je moet verdienen. Als je stopt met doen voel je je al snel nutteloos of schuldig, misschien zelfs minder waardevol, en dus beweeg je door. Je blijft doorgaan, blijft presteren, blijft voor anderen zorgen, totdat de druk zo hoog oploopt dat het systeem nog maar één manier kent om de spanning te verlichten. En dat is de sigaret.

Het probleem is alleen dat het geen echte rust is. Nicotine houdt je zenuwstelsel in een lichte staat van alertheid, ook al voelt het alsof je even bijkomt. Je denkt dat je ontspant, maar je lichaam staat nog steeds aan. Je sust een systeem dat eigenlijk iets heel anders nodig heeft.

En zolang je dat niet aanpakt, werkt geen enkele stoppoging echt. Niet de pleisters, niet de apps, niet de wilskracht. Want je neemt de sigaret weg maar niet de behoefte die eronder zit.

Wat wél werkt is uitzoeken waarom jij rookt. Wat de sigaret voor jou doet op de momenten dat je hem het meest nodig hebt. Wat hij vervangt. En wat er moet komen in zijn plaats.

Daar begin ik mee in mijn programma. Niet met een stopdatum of een nicotinevervanger, maar met die eerste eerlijke vraag: waarom rook jij eigenlijk?

Als je al lang wil stoppen met roken en je herkent jezelf in wat je hier hebt gelezen, stuur me dan een DM met het woord RUST. Dan kijken we samen wat er bij jou speelt.